Dino

“Dino, Donnie, Paul, Christian, Julius, Melvin. Kayo muna lalaro ngayong unang set. Hindi ako mag ssubstitute. Dino open, Christian kwatro, Donnie tres differential. Bigyan mo ng quick Julius kapag maganda reception. Alam niyo na ha.”

Instructions sa amin ni coach para sa match na ito.

Aaminin ko kinakabahan ako at halata ko na kinakabahan din ang buong team. Bakit kasi hindi yung key players ang pinag laro ni coach? Siguro gusto niya din maranasan namin makalaban ang pinaka malakas naming kompetisyon.

Sa amin ang service. Si Julius ang pinaka magaling mag serve, kaya pumorsiyento si coach dun. Para tatlo kaming aatake sa harap.

Pumito na ang referee bilang hudyat ng unang service. Nag jump serve si Julius.

Sa sobrang bilis ng bola ay tumama iyon sa balikat ng isa sa mga kalaban namin.

Ayos puntos agad sa amin. Isa na agad ang ace ni Julius. Sobrang galing niya talaga mag serve. Kahit hindi siya gaanong matangkad ay pang all around na player talaga siya.

Medyo narelax na kami at handa nang lumaban.

Pangalawang service, nakuha ng maayos ng kalaban, Ibinigay ng setter sa kwatro, ako at ang kambal ko ang bblock nun.

“1, 2, 3, talon kambal!”

Lumagapak ang bola nang hatawin iyong ng kanilang open spiker sa kwatro. Tumama sa palad ko pero lumipad palabas ng court sa kabilang side. Hindi na namin iyon pwede habulin para sa second touch. Puntos na sa kalaban.

Service na ng kalaban. Inexecute namin ang play na ginawa ni coach. Distributed at kalat ang play namin. Ibinigay ni Julius sa open. Nablock. Puntos ng FEU.

Ibinigay niya sa tres, Na block. Puntos uli ng FEU. ibinigay sa kwatro, Puntos uli ng FEU matapos mablock.

Tatlong beses na kaming nablock, walang makalusot sa mga palo namin.

Ibinigay ni Julius sa likod ng kwatro, back row attack. Nakuha ni Melvin ang play, lumundag siya ng mataas at tinamaan niya ang bola. Tumalbog iyon sa gitna ng court ng kabilang team.

Ayos naka puntos kami. Bounce ball mula kay Melvin.

Nagpa tawag ng time out si coach.

“Kapit lang ano ba yang mga palo niyo di kayo makalusot? Kung kita mo  na malalaki blocker mo diskarte lang i hulog mo kung saan walang tao, kung wala bantay sa gilid dun niyo dalhin, drop lang muna. Oh pumeke kayo, prepare sa full swing para kumagat ang depensa nila at umatras, bago tumama sa kamay mo i hulog mo sa gitna. Hayaan niyo sila mag donut defense. Oh isang patay tayo isa..”

Bumalik kami sa court matapos ang unang time out. Pero hindi kami maka ipon ng puntos.

“Kambal, Christian, Julius, Melvin, Paul.. Ngayon na ba? LK?”

“Oo tignan natin kung gagana, tambak na tayo oh. 16 – 2 na ang score.” Sagot ni Paul.

“Mahihirapan tayo humabol basang basa nila ang laro natin eh.” Sabi ni Julius.

Napag desisyonan namin na gamitin ang LK. O di kaya ay Larong Kalye.

“I love you Dino!!” Hiyaw ng GF ko. Nakita ko siya at ang buong team nila na nanunuod ng laban namin. Swerte ko talaga sa kanya. Maganda na mabait pa, at napaka supportive.

Donnie

“I love you Donnie!” Narinig ko ang tinig ni Mel at lumingon ako, nakita ko ang dala dala niyang Banner na may naka sulat na “Donnie is the man!”

Ang swerte naming magkapatid sa mga gf namin. Lagi nila kaming sinusuportahan.

Sa score na 16- 2. Ito na ang tinatawag na tambak. Napag usapan na namin gamitin ang larong kalye. Magalit man sa amin si coach, bahala na. Kasi kung gagamitin namin ang play na ibinigay niya, magagawa nga namin iyong ng maayos pero basang basa na ng FEU yun. Kailangan na namin mag iba ng diskarte. Kapag nag play proper kami, matatalo kami, magagalit si coach. Kapag nag larong kalye kami, magagalit si cocah pero maaari kami manalo.

Ibang iba ang larong kalye sa volleyball. Kung sa larong proper, edukado ang mga naglalaro, sa larong kalye, obvious naman, para kaming mga iskwater sa court. Maingay, baklaan ang laban, kakaiba ang paraan ng reception, at higit sa lahat, walang play.

Kung saan maisipan ibato ng setter, kailangan handa kami humampas ng bola. Walang pakialam sa score, walang pakialam sa rules bastat huwag namin lalabagin ang mga patakaran na maaaring mag bigay ng puntos sa kalaban. Katulad ng pag hawak ng net, pag tawid ng linya ng court.

Nanguna si Paul sa trashtalking.

“Wala yan, sasabit yang service na yan bobo naman yang mag seserve!”

Nag sagutan kami..

“Wala yan wala wala. sabet sabet!”

Narinig namin ang tawanan ng mga spectators sa mga sinasabi namin.

Sa pagkakataong iyon ayaw namin tumingin kay coach dahil alam naming naka simangot siya.

Hindi na rin pwede mag time out kaya tatapusin na namin itong set na ito ng walang pahinga. Kahit pa magalit so coach basta manalo kami.

Nag serve na ang FEU. Long ball iyon. Nasa likod pa rin si Melvin at Paul. Napunta kay Paul ang bola.

Pumormang parang bading si Paul. Pinag dikit ang dalawang tuhod at tumagilid. Iniunat ang dalawang braso para sa reception at ang mga palad ay naka buka at naka tapat sa sahig.

Sa larong kalye, butterfly ang tawag sa ginawa niyang receive. Napunta ang bola sa gitna, tumalon si Julius para i set ang bola at sabay sabay kaming nag hihiyawan.

“Pasukan mo.. Ibaon mo Christian!”

Kumagat ang blocker ng FEU, dalawa ang tumapat kay Christian. Pero bago bumagsak si Julius at saka niya iniba ang direksyon ng set niya. Ibinigay niya sa akin ng mababa. At agad akong tumalon para hatawin ang bola at itinupi ko ang kamay ko.

Hindi iyon nabasa ng kalaban kaya nakagawa ako ng puntos.

Nag ingay kami at tumakbo takbo sa paligid ng court.

“Yeahhh…. Rumeceive kayo!”

“Ano ba yan andun bumagsak ang bola oh naka nganga kayo diyan?”

Tahimik maglaro ang FEU. Dominante na kami sa pagiging maingay sa court. Lamang man sila sa puntos, lamang naman kami sa trashtalk.

Sunod sunod na ang naging puntos namin.

Kapag humahabol kami ng bola, isang kamay lang ang ginagamit namin at naka buka pa ang palad.

Hindi iyon sinusunod sa larong proper dahil hindi mo makokontrol ng tama kung saan pupunta ang bola kapag ganon ang porma ng kamay mo. Pero sa amin, nagagawa namin ng maayos dahil mabilis naman kumilos ang aming setter.

18 – 16 na ang score, naka habol kami at naka lamang. Pitong puntos nalang ay isasara na namin ang unang set.

“Go service!”

“Go papa ang gwapo gwapo mo talaga!”
Hiyawan namin sa court dahil mag seserve na si Dino at umikot na ang aming opensa.

Wala kaming play, paikot ikot lang at kung saan saan ibinabato ni Julius ang kanyang mga set. Gumana ang strategy na iyon dahil wala sa libro ng volleyball ang mga ginagawa namin.

Sa tuwing makaka puntos kami sa palo ay tatayo sa harap ng kalaban at tititig. Aarteng parang bading ang pumalo at sesenyas ng pang asar sa kalaban.

Wala silang magawa dahil wala din naman sa listahan ng mga bawal ang mga ginagawa namin para lituhin ang depensa ng kalaban.

Nakaka lusot ang mga palo ni Melvin, Christian, Dino, ako, at kahit si Paul na hindi katangkaran ay lumulusot sa depensa ng kalaban. Dahil lahat iyon sa nakaka litong pag seset ni Julius.

Naenjoy namin ang laban na iyon. Hanggang sa si Dino na din ang gagawa ng aming set point service.

Inihagis niya ng mababa ang bola at hinampas. Pero tumama iyon sa antena ng net. Automatic na outsite na yun.

24 – 17 na ang score. Sa amin na ang set na ito.

“OH isang receive tayo guys, isa lang yan atin na toh. Wag tayo papasuwag sa mga tamaraw, gagawin natin pulutan ang mga yan.”

“Receive tayo receive.. Diskarte lang.”

Nag serve ng easy ang FEU. Nag butterfly receive naman si Melvin sabay sabing.. “Oh ano ba yan service ba yan?”

Tumakbo sa gitna si Julius para mag set.

“Oh paluan mo Dino!”

lumundag naman ako sa gitna para pumeke, walang kumagat na blocker sa akin, tumapat sila kay Dino habang si Christian naman ay dumaan sa likod ko at tumakbo sa kanyang pwesto. Doon ibinato ni Julius ang bola at agad iyong nahataw ni Christian.

Bumaon iyon sa zone 1 dahil walang tao, nasa zone 5 ang mga bantay dahil akala nila si Dino ang papalo.

At doon naisara namin ang set na iyon.

Nag lundagan kami at nakita kong nag lulundagan din ang aming mga nobya.

Palakpakan din ang mga nanunuod dahil kung panunuorin mo kaming maglaro, ibang iba sa kung papaano kami nag laro nung unang bahagi ng laro.

Ipapasok na ni coach ang mga key players sa second set. Tatlo agad ang ilalabas niya.

Naka simangot si coach pero alam ko na nagpapasalamat siya at naka habol kami at nanalo pa.

Itutuloy…

The Blog-Health-o-Meter™ reads Wow.

Crunchy numbers

A Boeing 747-400 passenger jet can hold 416 passengers. This blog was viewed about 2,700 times in 2010. That’s about 6 full 747s.

In 2010, there were 24 new posts, growing the total archive of this blog to 25 posts. There were 22 pictures uploaded, taking up a total of 3mb. That’s about 2 pictures per month.

The busiest day of the year was September 22nd with 134 views. The most popular post that day was The Great Wall of España Chapters 12-13.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were facebook.com, pinoyexchange.com, youtube.com, alphainventions.com, and translate.google.com.ph.

Some visitors came searching, mostly for great wall of españa, great wall of espana, denver crucillo, nag ba volleyball sa school, and the great wall of espana.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

The Great Wall of España Chapters 12-13 September 2010
6 comments

The Great Wall of España (a story) Chapter 1 August 2010
12 comments and 1 Like on WordPress.com,

The Great Wall of España (a story) Chapter 9 September 2010

The Great Wall of España (a story) Chapter 8 September 2010
10 comments

The Great Wall of España (a story) Chapter 11 September 2010
5 comments

Dino

Umpisa na ng laro, maaga ang game ng team namin. 9AM. Kalaban namin ang UP.

Dahil unang laban pa lang naman namin, hindi agad pinag laro ang mga key players ng team.

Pasok kaming mag babarkada sa game na ito.

Proper ang laro na gagawin namin.

“Oh, ikaw Donnie, B quick ha. Bigyan mo ko ng baon na baon. Tuldukan mo sa kabila. Differential ka Dino. Porsiyento tayo ha.”

Turo ni Coach. Kung sinabi niya ang mga iyon bago ako naging official player ng unibersidad, malamang dumugo na ang ilong ko kaliwat kanan.

Pero naunawaan ko ang gusto niyang mangyari. Si Donnie ang papalo kapag quick, kapag maganda ang reception namin, siguradong mabibigyan siya ng magandang quick.

Pag hirap ang setter, siguradong sa akin ibabato kaya dapat alerto din ako at huwag tatanga tanga.

Hawak na ni Julius ang bola para sa unang service.

Naka pwesto ako sa open, si Donnie sa Tres, si Christian sa kwatro, nasa likod naman namin sina Melvin at Paul para sa depensa.

Amin ang unang service kaya siguradong papaluin ng UP ang bola.

“Go Dino!!”

Sigaw ng isang matalas na tinig. Lumingon lingon ako para hanapin kung sino iyon. At nandoon nga sa bleachers si Steph, kasama ang team niya. Si Abby, Mel, at iba pa.

Lumakas ang tibok ng dibdib ko. Wala kaming kasamang mga schoolmates namin kung hindi kami kami din lang mga manlalaro. At sa game na ito walang nanunuod dahil may kanya kanya silang game.

Tanging ang gf ko at ang mga teammates niya ang sumisigaw para suportahan kami.

Mabuti na lang nandiyan sila. Dahil kinakabahan na talaga ako. UP ang kalaban namin ngayon. papano pa kaya kung FEU na? Bahala  na.
Hinipan na ng referee ang pito at hinagis na ni Julius ang bola. Tumakbo siya ng tatlong hakbang at tumalon. Nag korteng C ang katawan niya palikod at “BOOOM”

Sa lakas ng service niya ay dumagundong sa gym. Tumama sa dibdib ng nagreceive. Nadapa siya at lumipad ang bola sa labas ng court.

“Service Ace!”

Ang galing talaga ni Julius. Hindi pa siya first stringer niyan. Papano pa kaya sina kuya Henry?

Muling pumito ang referee at mukhang nagpainit lang ang UP dahil maganda ang pagkaka receive nila sa pangalawang service.

Unang palo nila ibinato ng setter sa open. Nandoon si Christian at si Donnie, nag abang naman ako sa gitna kung sakaling ihulog.

Nag abang sa likod sin Melvin at Paul kung sakaling ma block nila at makalusot.

“BOOOM”

Nablock ni Christian pero tumalbog papalayo ng court, mabuti na lang at maliksi si Paul. Naibalik niya iyon sa gitna, nag aabang na si Julius para i set ang bola. Hindi kakayanin mag quick.

Ibinato niya sa akin ang bola, umatras ako at bumuwelo ng talon.

Halos umupo ako sa sahig sa todo kong pag bwelo, umangat ako sa ibabaw ng net at akmang hahatawin ang bola. Pero dalawang blocker ang naka sampay sa ibabaw ng net. Hinawi ko ang bola sa bandang kaliwa ko.

Mabilis kong tinapik para makaiwas sa palad ng mga blockers. At tagumpay, pumasok ang bola sa zone 1 (pwesto ng mag seserve)

Pero muntik na iyon mag outside. Muntik na muntik na.

Naka dalawang puntos na kami. Ito ang sinasabi ni coach. Poporsiyento na kami ng puntos. Para hindi na mahirapan mag habol kung sakaling maiwanan kami ng puntos.

Kailangan maiwanan namin ng malayo ang kalaban.

Kaya namin ito. Ipinag patuloy namin ang laro. Ganado na kaming lahat matapos ang dalawang magkasunod na puntos naming mag bestfriend.
Donnie

Naka dalawang puntos na kami. Ang galing kasi ng service ni Julius, at siyempre magaling umatake ang kapatid ko.

Ganado na kami mag laro. Nag service si Julius at umabot na kami sa 9 points bago naka puntos ang kalaban.

Malaki ang lamang namin. Naka porsiyento kami gaya ng sabi ni coach.

Nag serve ang kalaban, mahina iyon at hindi mabilis. Naka takbo agad si Julius sa harapan para makapag set. Itinaas ni Paul ang bola sakto sa tres.

Bago pa maitaas ni Julius ang bola ay nakatalon na ako. Naka taas na ang kaliwang kamay ko.

Isinet ni Julius ang bola at nag swing ako. Bago pa iyon umangat ay lumagapak na sa palad ko.

At tumusok na parang nalaglag na pana sa sahig ng kabilang court.

“Ohhhhhhh!!”

Napa hiyaw ang team sa galing ng play na ginawa namin. Umikot kami at nag tapikan ng mga palad.

Nakuha namin muli ang service.

Si Christian na ang mag seserve. Ang kateam namin na parang kapre, na miyembro na barkadahan ng mga masayahin katulad ko.

Hindi siya nag jump serve katulad ni Julius. Ordinaryong over head service lang, pero pumasok naman iyon.

Kaya lang dahil madali kunin ang service niya, nakapag set ng maganda ang kalaban.

Mababa ang pagkaka set. Sinundan ko ang bola na tila ba ako ang papalo. Ang kaibahan lang, hindi ako mag sswing ng braso, itataas ko lang iyon at itatapat sa bola.

At “PAKKKK” solid na solid kong na block ang pumalo sa tres.

Muli kaming nag takbuhan paikot at nagtapikan.

Nagpatawag ng time out si coach. “Oh good job Donnie gusto ko kapag nag quick ka sa first line ang patak, Dino, yung down the line mo maganda, pero iwas iwasan mo ang masyadong malakas na tapik pag ganon ha. Kung nilakasan mo pa ng kaunti outside na iyon eh.”

“Pahingi ako ng tatlong sets ha. Straight set niyo iyan. Pag natalo kayo ng isang set babawasan ko hapunan ninyo.”

Pumito na ang referee. Tapos na ang time out na hiningi ni coach.

Bumalik kami sa court at pawisan na kami lahat.

Mabilis na din ang pag hinga at dama na ang excitement. Ito ang dahilan kaya narito sa larong ito ang passion ko.

Ramdam ko ang buhay, ang kabataan ko, ang pagiging buo ng katawan ko. Kung gaano ako kaswerte kumpara sa ibang kabataan.

“I love you Donnie!! Woooh!!”

Hiyaw naman ni Mel sa bleachers. Gusto ko man siyang kawayan pero bawal iyon, baka mapagalitan ako ni coach. Kung gagawin ko kasi iyon. Halatang hindi ako nag coconcentrate sa laro.

Mabigat ang hinihingi ni coach. Straight sets. Tatlong set na sunod sunod kailangan namin maipanalo. Ibig sabihin walang pahi pahinga para sa amin.

Habang parelax relax na nanunuod ng game ang mga key players ng  team.Siguro kapag hindi crucial ang game, kami talaga ang paglalaruin dahil kaya naman namin manalo. Para madagdagan ang karanasan namin. Para kung sakaling ggraduate na ang mga key players, handa kami sa giyera.

23 – 10 na ang score. Mukhang tatapusin namin ang first set na madali, matapos ang iilan pa lang na ikot dahil sa tindi ng opensang ginawa namin.

Itutuloy…

“Uy andiyan na sila Steph” Masayang pahayag ni Julius.

At masayang sinalo ni Dino si Steph at nagpaikot ikot pa silang parang tsubibo.

Masaya ako para sa kapatid ko, pero di ko parin maitatanggi ang kaunting kurot na nadama ko  nang makita ko ang eksenang iyon.

PAKKK..

“Araay!!”

Isang malakas na sampal ang gumising sa aking ulirat. Si Mel pala ang sumampal sa akin.

“Lintek ka Donnie, hindi mo man lang ako kinarga at niyakap?? “

At nag tawanan ang mga kabigan ko.

“Eto naman nag tampo agad eto na nga oh.. Yakap na habang libre pa. Pag sumikat na ko may bayad na yakap at papicture ha.”

“Wow ang kapal ng mukha mo Donnie, talunin niyo muna ang FEU at may kiss kayong lahat sa aming mga girls.”

“Haha,, pre FEU daw oh? Ihanda mo na ang mga labi niyo dahil mamamaga yan sa kakahalik namin. Dahil wawalisin namin yang FEU na yan.”

“Tama!!”

Sigaw ni Christian at nag tawanan kaming lahat. Parang isang masayang pamilya kami. Tawanan ang bonding namin.

“Mag LK lang kami hindi na mananalo sa amin ang FEU tama ba boys?” Tanong ni Paul.

“Tama ulit!”

“Teka ano ba yung LK?”

Tanong ni Mel. Pero hindi namin siya sinagot dahil napag usapan na namin na kami lang ang makaka alam muna.

“Secret muna. Pero gameplan namin yun para manalo. Kapag kalaban na namin ang FEU ipapaliwanag din namin sa inyo ang LK hehe.”

“Wooh. Puro kayo satsat diyan.. Tara na gumala gala.”

Anyaya ni Mel. Ganito talaga siya, mahilig gumala. Sigurado ako na mag hahanap lang siya ng magandang bar kung saan pwede kaming mag party party.

At kinagabihan nga ay lumabas kami ni Mel. Kasama si Paul at Melvin. Ang mga tropang gimikero.

Sina Dino, Julius at Christian kasama ng ibang mga players naman ay ang tropang stay at home at nagpapakabait.

Nalibot namin ang siyudad at wala kaming nahanap na magandang club na pwedeng mag party party.

Pinag tiyagaan na namin ang isang karinderya na may videoke at doon kami uminom ng kaunti.

Ang mga tao sa lugar na iyon? Mga nag iinom at kumakanta kanta lang.

Ikinagulat ng lahat ang pag dating namin dahil mga mukha kaming celebrity.

Mas lalo pa nilang ikinagulat nang kumanta na si Mel.

“Let’s get loud.. let’s get loud..”

Naka tingin ang lahat kay Mel at nakatulala dahil bukod sa pag kanta niya ng Let’s get loud ay may ala Jennifer Lopez pa siyang pag sasayaw na nalalaman.

Isa isa niya kaming hinila para tumayo at mag party party.

Grabe talaga tong GF ko, kahit sa cheap na karinderyang ito nagawa pang mag party party. At sinakyan naman namin ang trip niya. Napaka boring nga naman kung uupo lang kami at iinom at kakanta diba?

Mukhang tanga kaming apat na nag tatawanan at nag sasayaw sa karinderya. Ginawa naming Dolce superclub ang karinderya. Ang mga kanina’y naka upo lang at nag iinom ay napa tayo na din at napa sayaw.

Maya maya pa ay dumami na ang tao at abalang abala na ang waiter sa mga orders ng mga tao. Sa labas naman ay madami na din tao na gustong pumasok.

Biglang may dumating na dalawang bucket ng san mig light sa aming table.

“Oh Melvin nag order ka ba?” Tanong ni Paul.

“Hindi eh. Ate hindi po kami nag order ng beer.”

“Ah bigay yan ng may ari, ayun siya oh. kasi natuwa siya at dumami ang customer. Ngayon lang nagkaron ng ganito kadaming customer dito eh salamat daw sa energy ninyo.”

“Kita mo Donnie, nag enjoy na tayo nakatulong pa tayo sa may ari, at naka libre pa tayo ng dalawang bucket.” Sagot ni Mel.

“Oo nga eh. Thank you sa charm mo hehe” At hinalikan ko siya sa kanyang makinis na pisngi.

Itutuloy..

Dino

“Steph? Oh kumusta ang biyahe ninyo?”

“Hay, nakaka ngarag beh, ang dami kasi namin dalang damit.Siyempre 1 week tayo sa Dumaguete.”

“Oh ayos lang yan magiging sulit ang pagod pag nagkita tayo dito hehe.. Dalawang araw na kaming pagala gala dito. Dalawang araw na din kitang namimis..”

“Naku bolero ka pa nga talaga noh. Oh sige na at pasakay na kami ng coaster papunta sa quarters sa Siliman.”

“Ok beh ingat kayo ha. I love you..”

Ibinaba ko na ang telepono nang nakangiti ako.

“Dino, eto bang pang masahe ng paa bibilhin mo para kay lola?”

“Ah oo akin na yan, umisip ka na lang ng ibang pasalubong mo para kay lola.”

Dalawang araw pa lang kami dito sa Dumaguete ay pasalubong na ang inaasikaso namin. Sa gabi naman kasi ang training namin kaya talagang nag papakasaya kami sa maghapon.

Umuwi na kami sa aming quarters para mag ayos ng mga pinamili namin. At para na rin mag handa sa parada ng mga delegado sa Unigames.

Sa gym ng eskwelahan ay naka sabit na ang mahabang tarpaulin kung saan nakalagay ang logo ng bawat unibersidad na mag lalaban laban sa unigames.

Nakatingala ako sa mga tarpaulin habang ang mga kasama ko naman na sina Julius, Melvin, Paul, Donnie at Christian ay tila may pinag kakaguluhan sa kabilang dako.

“Sila nga yata ang pinaka matinding makakalaban natin dito.”

“Oo grabe pumalo yang key player nila, kapag hinahampas niya ang bola dumadagundong.”

“Wala yan puputuhin ko yan. Gusto mo larong kalye pa gamitin ko diyan eh.”

Na curious ako sa pinag uusapan nila kaya lumapit ako at nagtanong.

“Ano bang pinag kakaguluhan ninyo diyan?” Tanong ko sa kanilang lahat.

“Ah dumating na kasi ang nemesis natin, ang mortal nating kalaban sa volleyball. Ang team ng FEU.

” Sagot ni Christian sa akin. Kilala ko ang FEU, dahil bago kami makapasok ni kambal sa UST ay sila na ang tanging team na nakatalo sa UST. Kaya nauunawaan ko kung tila kinakabahan ang mga kateam ko.

“Ah, yan ba FEU? Basta galingan natin kayang kaya natin iyan.” “Dino sabi ni Donnie lalaruing kalye niyo daw ang FEU?” Tanong ni Melvin.

“Kambal ano ba yang mga pinag sasasabi mo diyan?”

“Kapag sila ang nakalaban natin, iibahin natin ang gameplay natin. Dahil magaling sila, basang basa nila ang mga laro natin dahil sigurado panunuorin nila tayo.” Naisip ko nga na tama ang kambal ko.

“Pero kelangan natin sumunod sa mga play na gagawin ni coach hindi tayo pwede gumawa ng sarili nating play. At papagalitan tayo kapag nag larong kalye tayo. Magagalit si coach kapag ganoon ang ginawa natin.

” Sagot ko.

“Alam namin lahat na bawal ang larong kalye sa atin, pero hindi naman talaga bawal iyon sa larong volleyball. Hindi lang talaga iyon ang itinuturo sa University dahil kailangan natin matuto ng larong proper. Pero kung gamay na gamay natin ang larong kalye, hindi tayo basta basta matatalo ng FEU.”

Sagot naman ni Paul.

“Uy andiyan na sila Steph”

Masayang pahayag ni Julius. At nang lumingon ako ay nandoon nga sila. Ang nag gagandahang mga manlalaro ng DLSU. Ang mga pinakamalalakas na volleyball player sa maynila at higit sa lahat ang mga nobya namin.

“Beh!!”

Hiyaw ni Steph habang tumatakbo papalapit sa akin at ako naman ay nakahandang saluhin siya.

At nasalo ko naman siya ng payakap. Hindi maipaliwanag ang sayang nadama ko. Kani kanina lang ay kinakabahan ako na makalaban ang FEU, ngayon naman ay matinding saya ang nararamdaman ko. Ganito yata talaga pag nakakasama mo ang taong mahal mo.

Itutuloy..

Donnie

“Steph Dino san ba ang pinaka malapit na cr dito?”

Tanong naman ni Mel.

“Ah ayun sa likod ng stage punta ka andun ang cr.”

Sagot ng kambal ko. At agad tumakbo si Mel papunta sa CR. Nakabukas pala ang bag niya, may nalaglag na notebook. Dinampot ko iyon at mbang hahabulin ko siya pero naka layo na siya.

Kinuha ko na lang ang notebook at bumalik ako sa pagkakaupo.

“Bes, buklatin natin yang notebook ni Mel dali!”

Payo ni Paul.

“Ayoko nga. Invasion of privacy yun!”

“Huwag ka nang umarte akin na ako bubuklat.”

Pinagkaisahan ni Melvin Christian at Paul ang notebook ni Mel. Wala na ako nagawa kundi hayaan sila.

“Whoah!! Donnie pare tang ina matutuwa ka sa nandito haha!”

Hiyaw ni Melvin.

“Bakit ano ba kasi yan?”

“Dino, kalian ka huling naka ligo sa ulan?” Tanong ni Steph.

“Ah eh hindi pa ako nakaka ligo sa ulan.”

“Ang baduy mo talaga, halika maligo tayo bilis!”

Biglang tumakbo palabas ng covered court si Dino at Steph. Nainggit ako at bahagyang nag selos. Naligo sila sa ulan. Tinugtog ang magandang kanta na nakakainlove sa mobile na naka tengga pa sa covered court. Habang kami na lang magkakaibigan ang naroroon.

Halos tumigil ang mundo ko nang makita ko silang nag kiss sa ilalim ng ulan at nag lulundag si Dino. Mukhang sinagot na siya ni Steph.

“Bes huwag ka nang malungkot. May ibang taong nakalaan para sa iyo. Nandiyan lang siya sa paligid mo. Dumilat ka lang.”

“Hoy Paul, bakla ka ba?”

Nagtawanan si Christian at Melvin.

“Ay tanga. Hindi ako, ang tinutukoy ko ay nandiyan lang sa paligid mo. Dimilat ka at alisin mo ang atensiyon mo kay Steph at sa kambal mo.”

Dumating bigla si Julius kasama si Mel.

“Hoy mga pare kumusta na anong balita?”

“Ayun si Dino sinagot na yata ni Steph.”

“Nice one Dino!! Hiyaw ni Juius”

At nagpalakpakan sila.

“Oh Donnie bakit parang di ka naman masaya para sa kambal mo?”

Tanong ni Mel.

“Ah masaya naman ako para sa kanya oh naka smile nga ako eh.”

“Donnie, mukhang may secret admirer ka.”

Ang sabi ni Julius habang nakatitig sa notebook na kanina pang pinag kakaguluhan ng mga kaibigan ko. Si Mel naman ay biglang napa inhale at tila namumula.

Ihinarap sa akin ni Julius ang notebook at nabasa ko ang nakasulat doon. Hindi niya naman alam kung kaninong notebook iyon.

Narealize ko na kung bakit pulang pula si Mel.

“Mel? Totoo ba?”

“Ah eh.. Classmate ko yata ang gumawa niyan..”

“Mel naman umamin ka na kasi may gusto ka kay Bespren Donnie.. Bagay naman kayo ah. hahaha”

“Bes wag ka muna magulo diyan.”

“Oh sige na nga.. Totoo, ako gumawa niyan. Iniisip kasi kita palagi. Kahit may klase hindi ako maka concentrate kasi ikaw ang laman ng isip ko. Bakit? Papalag ka ba?”

“Ah wala naman ako sinasabi.”

“Uyyyy.. Donnie sagutin mo na kasi si Mel! Yihee..”

“No.. Ako ang dapat manligaw sa kanya..”

“Wooooooohhh..”

“Mel. Will you be my girlfriend?”

Natahimik silang lahat. Si Mel naman halos hindi maka tingin sa akin.

Ang inosente niyang mukha, ang bubbly personality niya. Laging matapang, astig, cowboy, hindi maarte. Masayahin. Lahat iyon ay bigla kong napansin.

Ang laki kong tanga, nasa harap ko  na pala, madalas kong kasama. Pero di ko agad napansin na may nararamdaman din pala ako para sa kanya.

“OO.. pwede..”

“Yeeeeeesss!!!”

Nag tatalon sa tuwa ang mga kaibigan kong tukmol.

“Ngayong October 23 ang monthsarry ninyo. At ngayon din sina Steph at Dino. Double date kayo niyan monthly haha.”

Sabi ni Julius.

“Kasali kami sa Unigames Donnie.. Kayo din diba? Sa Dumaguete iyon.”

“Talaga? Mukhang magkikita kita tayo sa province ah..”

Itutuloy..

Dino

Dino: Steph punta ka dito sa school sa Friday ng 5pm. Pep rally namin.

Steph: Oh? Sige bah isama ko si Mel at Abby ha.

Dino: That would be great! See you then.

Matapos ang team task na ipinagawa sa amin nang nakaraang linggo ay naelevate kami sa team A. Ibig sabihin maaari kaming makapag laro sa UAAP sa parating na season.

“Congratulations Christian, Paul, Melvin, Donnie, Dino. Elevated na kayo sa team A”

Anunsiyo ni coach. Nag lundagan kaming lahat sa tuwa dahil sa wakas sa halos isang buong semester naming pag hihirap sa training magkaka jersey na din kami at makakapag laro sa liga.

Binigyan na din kami ng shoes pang laro namin at full refund ng tuition fee ang makukuha namin sa susunod na semester.

“Siguruhin niyo lang na wala kayong magiging baqgsak na grades dahil iyon ang makakapag alis sa inyo ng eligibility na makapag laro sa UAAP. Maaasahan ko ba kayo boys?”

“Yes coach..”

Sabay sabay naming sagot kay coach.

At dumating na ang biyernes na pinaka aantay antay namin. Dahil sa pep rally opisyal na kaming ipapakilala sa buong unibersidad bilang mga manlalaro.

Para sa amin, ang pagiging manlalaro ay kahalintulad ng pagiging bayani, mandirigma, tagapag tanggol, simbulo ng pag asa, tinitingala, hinagangaan, kina iinggitan.

Tinawag na ang mga pangalan namin at pumunta kami sa gitna ng covered court habang ang mga mag aaral ng unibersidad ay nagpapalakpakan at nag hihiyawan. Sa pinaka harap nandoon ang mga kaibigan naming manlalaro naman ng ibang eskwelahan. Si Steph, Abby at Mel.

Kumaway si Steph sa akin at napa ngiti naman ako ng bahagya. Natapos ang pep rally, bilang pang tapos ay nag sayaw naman ang dance troupe ng uniberstidad na siya ding lalaban naman para sa cheerdance competition.

Habang nanunuod naman ako katabi ang kateammates ko at si Steph sa kaliwa ko, hindi ko na napigilan at pinagapang ko na ang kamay ko at sumagi iyon sa kamay ni Steph. Tumingin ako sa kanya at napatingin din siya sa akin.

Agad na naman akong nalusaw sa matingkad niyang ngiti at maamo niyang mukha. Laking gulat ko ng bigla niyang hablutin ang kamay ko.

“Ang cute cute mo talaga Dino!”

“Ikaw ang cute noh haha.. “

Natapos na ang programa at nag alisan na ang mga mag aaral. Naiwan kami ni Steph, Mel, Abby, Dino, Melvin, Christian.

“Steph Dino san ba ang pinaka malapit na cr dito?”

Tanong naman ni Mel.

“Ah ayun sa likod ng stage punta ka andun ang cr.”

Bigla siyang tumayo at tumakbo papunta sa cr.

Tila may nalaglag mula sa bag niya pero hindi ko na iyon napansin masyado dahil busy ako sa kakatitig kay Steph.

Dinampot naman iyon ng kambal ko. Biglang kumulog ng malakas at kumulimlim, bumuhos ang malakas na ulan.

“Dino, kalian ka huling naka ligo sa ulan?” Tanong ni Steph.

“Ah eh hindi pa ako nakaka ligo sa ulan.”

“Ang baduy mo talaga, halika maligo tayo bilis!”

Agad naman akong hinila ni Steph palabas ng covered court papunta sa madamong field. Hila hila niya ang kamay ko at wala na akong nagawa kung hindi ang sumama sa kanya.

“Steph ano ba tong ginagawa natin? Magkaka sakit tayo nito eh.”

“Huwag kang KJ ang corny mo talaga ang sarap magpaka basa diba?”

Mabuti na lang at iniwanan namin sa bag ang mga cellphone namin, na siya namang binabantayan ng mga kaibigan namin sa covered court.

“Steph hindi mo ko naiintindihan, ayaw kong magkasakit ka dahil mahalaga ka sa akin.”

“Bakit hindi mo pa kasi ako diretsuhin?”

“Ha?”

“Ang bobo mo Dino! Mahal mo ba ako?”

“Steph?”

“Kasi ako mahal kita, oo mahal na kita Dino”

“What?? I, I don’t  know what to say..”

“Ayaw mo ba?”

“No no no, gusto ko, in fact, gusto ko din sana sabihin sa iyo yun, pero wala akong lakas ng loob.”

“Wag mo na sabihin, alam ko naman na mahal mo ko. Just shut up and kiss me.”

“What? Dito?”

“Oo! Bakit pussy ka ba? Duwag ka? Kinakahiya mo na kasama mo ako?”

“Hindi.”

“Then go for it!”

Hinila ko ang dalawang kamay ni Steph at ipinatong sa aking balikat. Ibinalot ko naman sa kanyang beywang ang dalawang braso ko para mayakap ko siya.

Naka ngiti pa rin siya sa akin. Inilapit ko ang mukha ko sa kanyang mukha at pumikit ako. Nagpaubaya sa ligayang dulot ng sandaling iyon.
Kaharap ko ang taong gusto ko, taong mahal ko, at mahahalikan ko na siya.
Di nagtagal ay naglapat na ang mga labi namin. Sa wakas dumikit sa labi ko ang malambot at matamis na labi ni Steph.
Bahagya kong nakagat ang ibabang bahagi ng kanyang labi na nagtagal ng ilang Segundo. Marahil dahil sa pagka gigil ko sa kanya. Kumalas kami at nagka ngitian.

Tumingala at sumigaw si Steph.

“I love you Dino!!”

Napa sigaw na din ako.

“I love you Steph!”

At nag lulundag ako matapos ang halik na iyon. Biglang tumugtog ang magandang awitin na nagmula sa covered court. Tanaw ko ang mga kaibigan namin na nagpapalakpakan.

Isinayaw ko naman si Steph sa ilalim ng malakas na ulan.

Play the video below for a romantic musical score

Itutuloy..

Dino

Natapos ang performance nila Jhaypee, Jayson at Sherwyn. Oras na para mapanuod namin ang performance ng pinaka makukulit na miyembro ng kanilang grupo.

Paul, Donnie, Melvin.

Pumasok silang naka suot ng turban. Nag biyak ng candy na mentos at idinikit sa kanilang dalawang malalaking ngipin.

Nagmukha silang mga kuneho sa kanilang mahahabang ngipin na gawa sa mentos.

Hinila nila ang table sa gitna na may mga telang naka balumbon at may tatlong bola ng volleyball.

Nag umpisa na ang spoof nila.

Donnie: “Magandang gabi po sa inyong lahat ako po si Madam Brotsa at sila ang aking mga assistant psychic.”

Paul: “At ito pong muli ang horrorscope. Ihahatid namin ang inyong kapalaran pagkatapos ng inyong kamatayan.”

Melvin: “Para sa mga mamamatay sa buwan ng Disyembre.. Magiging masaya ang inyong kamatayan.. Mag lalabasan ang mga Sta Claus habang kayo’y pinag lalamayan.”

Donnie: “Sa mga mamamatay sa buwan ng Enero, hindi tunog ng iyakan ang maririnig sa iyong pagkamatay bagkos ingay ng putukan. Mistulang kinocongratulate ng mga tao ang iyong mga kamag anak na maiiwan dahil kasabay nito ang panibagong taon sa kanilang buhay.”

Paul: “Sa mga mamamatay sa buwan ng Pebrero, huwag nang magtaka kung hindi naka itim ang dadayo sa iyong lamay. Madami ang mag susuot ng pula kahit bawal itong isuot sa patay. Madami ang pusong mag iinit habang ang katawan mo naman ay naka ratay at nanlalamig.”

Melvin:”Sa mga mamamatay sa buwan ng Marso at Abril. Huwag na ding magtaka kung ang mga makikiramay sa iyo ay nakasuot ng toga. Maaaring isabay sa iyong libing ang graduation para makatipid sa sabong pang laba.”

Donnie:”Sa mga mamamatay sa buwan ng Mayo, magiging matagal ang iyong libing. Kakailanganin pa ng traktora para hukayin ang lupang pag lilibingan sa iyo dahil matigas ito dahil na din sa mainit na panahon. Hindi panyong pamunas ng luha ang maglalabasan kundi mga pamaypay na pangontra sa init ng panahon.”

“Huwag nang umasang isasabay ang iyong libing sa santa cruzan dahil hindi magandang tignan na rumarampa ang mga dalaga kasabay na gumugulong ang karo na mag lululan ng iyong ataul”

Malalakas na tawanan ang maririnig mula sa team namin at si coach ay mukhang nag eenjoy din. Proud na proud ako sa kapatid ko, ang galing galing niya talaga. Kumpara sa akin, hindi ako ganoon ka creative.

Paul:”Sa mga mamamatay sa buwan ng Hunyo at Hulyo.. Pabago bago ang schedule ng iyong libing dahil pabago bago din ang lagay ng panahon. Maaaring maextend ang iyong burol dahil aantayin pang humupa ang baha sa lugar ninyo.”

Melvin:”Sa mga mamamatay sa buwan ng Agosto. Makabayan ang magiging kasuotan ng mga makikipag libing sa iyo. Kasabay ng buwan ng wika ang iyong burol kaya’t asahang Filipiniana at Barong tagalog din ang kasuotan ng iyong mga panauhin.

Donnie:”Sa mga balak mamatay sa buwan ng Setyembre, ipagpaliban ang inyong pag susuicide at tutukan ang pag gawa ng inyong suicide letter. Sisihin ang lahat ng nais sisihin dahil sa bandang huli ay wala na silang magagawa dahil patay ka na. Siguraduhin ding makinis ang iyong balat bago mag pakamatay para hindi mahirapan ang mag lalagay ng make up sa iyong mukha.”

Paul: “Sa mga mamamatay sa buwan ng Oktubre.. Hindi biscuit at kape ang mauuso bagkos ay red horse at san mig light. Buong buwan din ang selebrasyon ng Octoberfest kaya’t asahan na ang mga lasing na makikiramay sa iyong burol. Maaaring gamitin ang abuloy na matatanggap ng iyong mga kaanak para makapag outing at pumunta sa puerto galera. Huwag nang mag damdam dahil wala ka na din magagawa sapagkat ikaw ay patay na.”

Melvin: “Sa mga mamamatay sa buwan ng Nobyembre. Malaking halaga ang matitipid ng iyong mga kaanak. Kasabay ng iyong death anniversary at anibersaryo ng lahat ng pumanaw na. Asahan na din na nakasuot ng zombie, witch, at kung ano ano pang costume ang iyong mga panauhin at mang hihingi ng candy. Magagalit sila sa iyong mga kaanak dahil imbes na tsokolate ang ipamudmod sa iyong burol ay biskwit at butong pakwan ang nakahain.”

Donnie:”Muli, ito po ang Horrorscope”

Paul:”Na nag hahatid ng kung ano anong kabalbalan sa inyong kapalaran.”

Melvin:”At mga tsismis na nakakahiyang sabihin sa inyong mga kapitbahay.”

Tumayo ang tatlo at nag vow.

Malalakas na halakhakan at palakpakan ang tinanggap ng kanilang grupo.

“Para sa inyong task. Panalo ang group 2!!”

Anunsiyo ni coach. Hindi naman na mahalaga kung sino ang panalo at sino ang talo. Ang adhikain naman ng activity na iyon ay maging buo at bonded ang buong volleyball team.

Itutuloy..

Donnie

Para sa aming grupo, ako, si Paul, Melvin ang nagmula sa team B. Si Jhaypee, Jayson, at Sherwin naman na mula sa team A.

Bumunot si Paul ng papel at binasa ang nakasulat na task.

“Comedy act: bumuo ng isang stand up comedy act na makakapag pasaya sa kabilang team. Bawat isa ay dapat na may partisipasyon”

Ako ang napili ni coach na mag lead sa task namin na ito.

Inensayo namin mabuti ang bawat act na gagawin namin. Tatlong araw ang lumipas at umpisa na ng showdown. Naunang nag perform ang group 1. Maganda ang ginawa nilang acoustic at dance number. Sana mapantayan namin iyon.

Naunang nagperform si Jhaypee, Jayson, at Sherwyn.

Jhaypee: Magandang hapon teammates naku ang saya saya ng araw na toh, nakita nyo ba yung performance nila? Baklang bakla diba?

Jayson: Oo nga san ka naman naka kita single ladies na mamasel masel ang mga hita at braso.?

Sherwyn: Tama, at ang mga kili kili mabuhok, hindi sila nagmukhang ladies, mukha silang oldies!

Jayson: Ikaw grabe ka palibhasa maganda katawan mo eh.

Jhaypee: Oo nga kasabay ko sa gym yan si Sherwyn eh, may timbangan sa Gym na high tech, tatapak ka lang at sasabihin sa iyo ang timbang mo.

Sherwyn: Tama, at siyempre sinubukan namin. Halika re-enactment tayo.

Jayson: Oh kunyari tumapak ka Sherwyn “Please step on the weighing scale”

Kunyaring may tinapakan na timbangan.

Jayson: “Please wait. You weigh.. 124 pounds”

Jhaypee: Wow hindi over weight! Oh ako naman.

Jayson: “Please step on the weighing scale”

Kunyaring may tinapakan na timbangan.

Jayson: “Please wait… You weigh… 130…”

Sumenyas si Jhaypee na may daliri pa at nag taas ng kilay..

Jayson: “130.. Per kilo”

Jhaypee: Walangya ka ginawa mo kong baboy sa palengke ah!!

Jayson: Biro lang biro lang.. hehe

Sherwyn: Ulitin ulitin..

Jayson: “Please step on the weighing scale”

Kunyaring may tinapakan na timbangan.

Jayson: “Please wait… You weigh… 130…”

Sumenyas uli at ngumiti si Jhaypee..

Jayson: “130.. Per kilometer”

Jhaypee: Ano ko kabayo?? Ulit!!

Jayson: “Please step on the weighing scale”

Kunyaring may tinapakan na timbangan.

Jayson: “oops no group weighing!!”

Jhaypee: Tarantado!!

At nag tawanan kaming lahat sa kanilang performance. Malalakas na halakhak na senyales ng magandag performance. Hindi madali ang magpatawa ng audience.

Itutuloy..

Abangan ang perfomances nina Donnie, Paul at Melvin sa chapter 22. Bukas na..